حمایت راهبردی از کالای ایرانی (3)
چگونه تولید ملی مشکلات معیشتی جامعه را برطرف می کند؟

بزرگ ترین دشمنان تولید ملی در ایران دشمنان انقلاب اسلامی ایران هستند که بخوبی می دانند بهترین راه نابودی یک ملت عدم توانایی تولید و تبدیل شدن به مصرف کننده ی محض است و با سیاست متنوع از تحریم های اقتصادی گرفته تا جذب نیروی انسانی متخصص سیستم تولید در ایران را با مشکلات متعدد مواجه نموده اند.

گروه اقتصادی اندیشکده برهان؛ تقویت تولید ملی از کانال­های متعددی می­تواند مشکلات معیشتی و نیازهای حقیقی جامعه را بطرف سازد که بصورت موردی اشاره می­گردد. افزایش و تقویت تولیدات داخلی و ملی و مصرف تولیدات داخلی موجب:
1- افزایش رشد اقتصادی، افزایش درآمد ملی سرانه و بهبود شاخص­های رفاه در جامعه
2- افزایش اشتغال و کاهش بیکاری بخصوص در بین جوانان و تحصیل­کرده­ها
3- در بلندمدت منجر به کاهش قیمت تمام شده، کاهش تورم انتظاری و تورم وارداتی
4- افزایش صادرات غیرنفتی، مثبت شدن تراز تجاری غیرنفتی و افزایش سهم ایران در تجارت بین الملل
5- تقویت پول ملی و کاهش ریسک ناشی از نوسانات نرخ ارز بر اقتصاد
6- جذب سرمایه­های خرد و کلان در بورس اوراق بهادار
7- افزایش بهره­وری در اقتصاد ملی با استفاده از بازدهی­های نسبت به مقیاس و اقتصاد تکاملی
8- جلوگیری از خروج سرمایه­های ملی از کشور و جذب سرمایه­های مستقیم خارجی (FDI)
9- افزایش توان چانه­زنی بین المللی، مقابله با جنگ نرم دشمنان خارجی و افزایش امنیت خارجی
10- کاهش حجم اقتصاد غیررسمی و زیرزمینی و افزایش شفافیت اقتصادی
11- افزایش درآمدهای مالیاتی دولت و کاهش وابستگی به نفت و کاهش استقراض مستقیم از بانک مرکزی
12- کاهش بزه و بزهکاری در جامعه به دلیل کاهش بیکاری که نجر به افزایش امنیت داخلی می­گردد
13- کاهش فقر و نابرابری در ابعاد مختلف در جامعه
14- تقویت بنیان خانواده به دلیل بهبود شاخص­های اقتصادی و رفاه در جامعه
15- کاهش خام فروشی مواد معدنی و نفتی با کاهش وابستگی اقتصاد ملی و دولت به نفت و امکان سرمایه گذاری بیشتر در صنایع پتروشیمی و تبدیلی
16- افزایش توان رقابت­پذیری تولیدکنندگان داخلی در عرصه بین المللی
17- تخصیص مجدد منابع داخلی در جهت تولید و کاهش واسطه­گری و سرمایه­های سرگردان
18- تقویت بخش خصوصی و حرکت در راستای اصل 44 قانون اساسی
19- جلوگیری از تهاجم فرهنگی از طریق ورود کالاهای خارجی و صادرات فرهنگ اسلامی- ایرانی از طریق صادرات کالای ایرانی به فراسوی مرزها
20- تقویت استقلال اقتصادی و کاهش تاثیر تحریم­ها
21- جذی سرمایه انسانی ماهر در بخش تولید و جلوگیری از فرار مغزها و خروج جوانان تحصیل­کرده
22- افزایش کیفیت تولیدات در سایه افزایش کمی تولیدات داخلی
23- ایجاد هم­افزایی در بخش­های مختلف اقتصادی با اولویت بخش­های تولیدی که منجر به توسعه اقتصادی می­گردد.
24- تامین نیازهای واقعی جامعه بدون ریسک­های بین المللی و تهدیدات خارجی
25- رعایت شئونات و اصول اسلامی در تولید کالاها و تولید کالا مبتنی بر سلیقه مصرف­کنندگان بومی
26- افزایش ثروت ملی از طریق انباشت سرمایه در بخش تولید
27- انباشت تجربه و علم و در بلند مدت پرورش نیروی انسانی ماهر
 
علاوه بر دلالان، واسطه­گران و رانت خواران داخلی که از ضعف تولید ملی بهره برداری می­نمایند از طیف همین گروه افرادی نیز در خارج از کشور هستند که از صادرات کالاهای بی کیفیت به ایران بیشترین بهره را می­برند و در صورت وجود عزم تولید در ایران با کارشکنی­های بین المللی در ورود تکنولوژی یا مواد اولیه کالای مورد نظر به ایران از رونق تولید کالای مذکور جلوگیری می­نمایند مانند صنعت تولید چادر مشکی که درگیر یک مافیای داخلی و خارجی است.
 
 
شناسایی مخالفان تولید ملی
مخالفان تولید ملی در اقتصاد ایران به پنج دسته تقسیم می­گردند
1- انحصارگران داخلی
2- واسطه­گران، واردکنندگان و قاچاق
3- سیاستمداران اقتصاد نابلد
4- رانت­خواران خارجی
5- دشمنان ملت و نظام جمهوری اسلامی
 
دسته اول گروه­های انحصاری تولید هستند که با بهانه حمایت از تولید ملی و با اعمال تعرفه و محدودیت­های وارداتی برای خود انحصار کامل ایجاد نموده­اند و با عدم کارایی به فعالیت خود ادامه می­دهند اما چون انحصاری هستند عدم کارایی، منجر به توقف تولید آنان نمی­گردد. این گروه به دلیل عدم کارایی و قدرت انحصاری بالا منجر به ضعف تولید ملی، عدم ایجاد قدرت رقابت­پذیری بین المللی و ضعف در بخش صادرات شده­اند و فقط چشم بر بازار انحصاری و پرسود داخلی دوخته­اند و سود خود را با افزایش قیمت حداکثر می­نمایند. مانند صنعت خودروسازی و حتی می­توان به نوعی به انحصارگری بانکی و مخابراتی در ایران نیز اشاره نمود که به دلایل حقوقی و امنیتی انحصار ایجاد شده است اما به هر حال بر کارایی تولید خدمات ملی در کشور تاثیر منفی گذارده است.
 
دسته دوم گروه­هایی هستند که در بخش بازرگانی فعالیت می­نمایند و علاوه بر بازار پرسود واردات کالاهای بی­کیفیت، از نوسانات نرخ ارز و سیر صعودی تورم داخلی نیز بهره برده و شدیدا در مقابل تولید ملی جبهه می­گیرند در این مورد می­توان به واردکنندگان کفش از چین، چادر مشکی از کره، لباس از ترکیه و میوه از کشورهای همسایه و افرادی که در بخش قاچاق فعالیت می­نمایند، اشاره نمود. نکته جالب توجه این است این گروه شدیدا بر طبل حمایت از حقوق مصرف­کنندگان نیز می­کوبند و معتقدند که شهروندان باید کالای باکیفیت با استاندارد بین المللی مصرف نمایند.
دسته سوم سیاستمداران اقتصاد نابلد هستند که با اجرای سیاست­های متناقض منجر به کاهش توان تولید کنندگان می­گردند. مثال بارز آن عدم توجه به بخش تولید در هدفمند نمودن یارانه­ها است که در خلق این مشکل دولت و مجلس هر دو به یک اندازه سهم دارند.
 
علاوه بر دلالان، واسطه­گران و رانت خواران داخلی که از ضعف تولید ملی بهره برداری می­نمایند از طیف همین گروه افرادی نیز در خارج از کشور هستند که از صادرات کالاهای بی کیفیت به ایران بیشترین بهره را می­برند و در صورت وجود عزم تولید در ایران با کارشکنی­های بین المللی در ورود تکنولوژی یا مواد اولیه کالای مورد نظر به ایران از رونق تولید کالای مذکور جلوگیری می­نمایند مانند صنعت تولید چادر مشکی که درگیر یک مافیای داخلی و خارجی است.
در نهایت بزرگ­ترین دشمنان تولید ملی در ایران دشمنان انقلاب اسلامی ایران هستند که بخوبی می­دانند بهترین راه نابودی یک ملت عدم توانایی تولید و تبدیل شدن به مصرف کننده­ی محض است و با سیاست متنوع از تحریم­های اقتصادی گرفته تا جذب نیروی انسانی متخصص سیستم تولید در ایران را با مشکلات متعدد مواجه نموده­اند.
 
ادامه دارد ...
 
*گروه اقتصادی اندیشکده برهان/ انتهای متن|