پرونده ملی شدن صنعت نفت/1
کدام نخست وزیر ایرانی ملت ایران را لایق نمی‌دانست؟/ خبرگزاری فارس
در ۱۲ اسفند ۱۳۲۹ رزم آرا نخست وزیر وقت در مجلس حاضر و در پاسخ به سؤالات کمیسیون نفت مبنی بر اینکه آیا ایران می‌تواند صنعت نفت را اداره کند پاسخ منفی داد و اضافه کرد که ملت ایران لیاقت اداره صنایع نفت خود را ندارد.

گروه تاریخ برهان: دولت ایران، در طول سال­های جنگ جهانی دوم به علت تحولات اوضاع سیاسی- اقتصادی جهان و تغییر شرایط قراردادهای نفتی در کشورهای نفت خیز خاورمیانه و از سوی دیگر با کاهش سهام نفت شرکت ایران و انگلیس، خواستار بازنگری در قرارداد 1933 شد.

 

از این رو در تاریخ 29 مهرماه 1326 (21 اکتبر 1947) دولت قوام السلطنه و پس از آن دولت حکیمی موظف شدند تا برای تأمین منافع مادی و معنوی ایران از شرکت نفت جنوب اقدام نمایند.

 

پس از یک سال تلاش و فعالیت سیاسی، بالاخره نویل گیس از طرف انگلستان وارد تهران شد و دولتمردان ایرانی پیشنهادات و نظرات خود را در 25 ماده به او تسلیم کردند. این مذاکرات دو هفته به طول انجامید و نماینده انگلستان در بازگشت به کشورش، پیگیر خواست­های ایرانیان شد.

 

اما در این فاصله، التهابات زیاد هیأت حاکمه ایران، منجر به برکناری حکیمی و هژیر شد و نوبل گیس نیز در بازگشت به ایران مخالفت مقامات شرکت را به دولتمردان ایرانی اعلام کرد و مذاکرات بی­نتیجه خویش را، با محمد ساعد مراغه­ای، تا پایان سال 1327 ادامه داد.

بار دیگر ساعد مراغه­ای، ویلیام فریزر، رئیس هیأت مدیره شرکت نفت ایران و انگلیس را برای بهبود مذاکرات به تهران دعوت کرد با پیچیده شدن اوضاع به پیشنهاد «گلشائیان» وزیر دارایی، کار به حکمیت کشیده شده هیأت دولت با این حکمیت مخالفت کرد. به هر حال در تاریخ 26/4/1328 مذاکرات به امضای قرارداد الحاقی (قرارداد 1933) گس – گلشائیان منجر شد.

 

کدام نخست وزیر ایرانی ملت ایران را لایق نمی‌دانست؟/ انتهای متن/

کد مطلب: 6817  |  تاريخ: ۱۳۹۲/۱۲/۱۳  |  ساعت: ۱۲ : ۱۱

نظرات ارسال شده
سفير فيلم
تبيين
پايگاه رصد انديشه‏هاي استرات‍‍ژيك
پايگاه هسته‏اي ايران