10122 گفتگو با رضا میرنظیری دانشجوی دانشگاه صنعتی سیدنی، تجربیات مثبت اقتصاد دانش بنیان در دیگر کشورها دولت استرالیا از سالها پیش پیرامون یک موضوع جذاب علمی بودجه ای را تصویب کرده بود که با تقسیم این بودجه برای موضوعات تحقیقاتی جزئی‌تر امکان جذب دانشجو برای اساتید دانشگاه های مختلف که هسته تیم های تحقیقاتی را تشکیل میدادند فراهم شده بود. <div dir="rtl"><strong>گروه اقتصادی برهان/</strong> یکی از مشکلاتی که بر سر راه محققین دانشگاهی کشور وجود دارد، عدم تناسب بین موضوعات پروژه های مقطع دکترا، با نیازهای واقعی جامعه و صنعت کشور است. این مسئله نه تنها منجر به هدر رفتن منابع مالی و نیروهای تحقیقاتی میشود، بلکه محروم شدن فعالین عرصه ی فن آوری از نتایج تحقیقات علمی روزآمد را در پی دارد. در ادامه گفتگوی ما را با<strong> رضا میرنظیری</strong> پیرامون تجربه وی در تحقیقات علمی مقطع دکترا &nbsp;در خارج از کشور را ملاحظه میکنید.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>لطفاً در ابتدا معرفی کوتاهی از خود و سابقه تحصیلی تان داشته باشید</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">من سید رضا میر نظیری هستم دانشجوی دکترای فیزیک از دانشگاه صنعتی سیدنی. تحصیلات دانشگاهیم &nbsp;را در سال 83 در رشته مهندسی برق در دانشگاه تبریز آغاز کردم و در ادامه در سال 87 در مقطع کارشناسی ارشد در رشته مخابرات میدان در دانشگاه خواجه نصیر پذیرفته شدم و پس از انمام این دوره، &nbsp;تحصیلات خود را مقطع دکترا در&nbsp; پی گرفتم و اکنون رساله ی دکترای بنده در حال ارزیابی است.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>در مورد نحوه جذب خود در مقطع دکترا در دانشگاه صنعتی سیدنی توضیح بفرمایید.</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;به طور معمول پذیرش در دانشگاه خارجی از طریق سایت دانشگاه ها در مواقع خاصی از سال مکان پذیر است<span dir="ltr">.</span> <span dir="ltr">&nbsp;</span>همچنین ارتباط گیری اولیه با استاد هم می<span dir="ltr">&zwnj;</span>تواند نقش مهمی در پذیرش دانشجو داشته باشد .</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">بنده از طریق مکاتبه با استاد دانشگاه سیدنی تمایل خود را برای ادامه تحصیل در آن دانشگاه اعلام کردم و ایشان از طرق&nbsp; مختلف سعی در بررسی صلاحیت علمی و اخلاقی بنده کرد. از جمله از طریق بررسی&nbsp; ریز نمرات من در مقطع کارشناسی ارشد، بررسی مقالاتی که به چاپ رسانده بودم و همچنین تحقیقات جانبی از دانشجویان ایرانی عضو تیم خود پیرامون رزومه ارسالی بنده، سعی کرد نسبت به تواناییم نسبت به انجام پروژه های مد نظر اطمینان حاصل کند. این فرآیند هفته<span dir="ltr">&zwnj;</span>ها به طول انجامید.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">تحصیل در دانشگاه های خارج از کشور بدون اخذ بورسیه و با هزینه شخصی، نیازمند داشتن سابقه علمی درخشانی نیست و با داشتن کارنامه علمی متوسط و حتی ضعیف میتوان در بسیاری از دانشگاه ها ادامه تحصیل داد. این موضوع در مورد بسیاری از دانشگاه های طراز اول دنیا نیز دیده میشود. رقابت اصلی دانشجویان خارجی عمدتا بر سر دریافت بورسیه های تحصیلی است&nbsp; که هزینه<span dir="ltr">&zwnj;</span>های زندگی و تحصیلی آنها را تامین کند.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>فرآیند تعریف پروژه شما در دوره ی دکترا به چه شکلی بود ؟</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;دولت استرالیا از سالها پیش پیرامون یک موضوع جذاب علمی بودجه ای را تصویب کرده بود که با تقسیم این بودجه برای موضوعات تحقیقاتی جزئی<span dir="ltr">&zwnj;</span>تر امکان جذب دانشجو&nbsp;برای اساتید دانشگاه های مختلف که هسته&nbsp; تیم های تحقیقاتی را تشکیل میدادند&nbsp;فراهم شده بود. بنده یکی از دانشجویانی بودم که در راستای پیشبرد اهداف کلی این پروژه جذب شدم. &nbsp;تیم تحقیقاتی ما به صورت کلی &nbsp;در حوزه مذکور فعالیت می<span dir="ltr">&zwnj;</span>کرد و کلیت پروژه از قبل مشخص بود اما جزئیات آن را من مشخص کردم.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>آیا این یک روال جاری است که قبل از پذیرش دانشجو موضوع پروژه دکترا مشخص شده باشد یا امکان دارد دانشجو زمینه دلخواه خود را شخصا انتخاب کند؟</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">مسئله تا حد زیادی وابسته به &nbsp;بورسیه بودن یا نبودن دانشجو است. اگر او به دنبال جذب بورسیه برای پوشش دادن هزینه های خود باشد طبیعتا آزادی عمل کافی برای انتخاب کلیات پروژه را نخواهد داشت و فقط می تواند در جزئیات اعمال نظر کند. اما دانشجویانی که هزینه های&nbsp;دوران تحصیل را خودشان می پردازند، میتوانند با صلاحدید استاد راهنما و متناسب با سابقه کاری وی، موضوعی را انتخاب نمایند. طبیعتاً تقاضا برای این شیوه ی تحصیل به دلیل تحمیل هزینه های مالی کمتر است. بنابراین به صورت کلی می توان گفت که&nbsp; کلیت&nbsp; پروژه های دانشجوی دوره دکترا مشخص است و آنها تنها میتوانند زیر شاخه متناسب با &nbsp;علاقه خود را&nbsp; انتخاب کنند</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>نهادهایی که&nbsp;بودجه ها و خطوط کلی فرایند های تحقیقاتی را در دانشگاهها فراهم می کنند بیشتر وابسته به چه مراکزی هستند؟</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">تامین مالی پروژه به طور کلی از مسیرهای مختلفی انجام می شود. برخی از منابع آنها خارجی هستند به عنوان مثال بنده شخصا مشاهده کردم که برخی پروژه ها&nbsp; به سفارش سازمان های نظامی آمریکا و با هزینه ی آن ها در دانشگاه های استرالیا انجام میشدند<span dir="ltr">.</span> <span dir="ltr">&nbsp;</span>علاوه بر این برخی نهادهای صنعتی نیازهای خود را در قالب پروژه های تحقیقاتی به دانشگاه<span dir="ltr">&zwnj;</span>ها میسپردند. شیوه دیگر تامین مالی پروژه ها در راستای اهداف فن آورانه شرکتهای چند ملیتی است که نیاز خود را از طریق شبکه ای از دانشگاه های کشورهای مختلف مرتفع می کنند. به این صورت که پروژه کلی را بین دانشگاه های مختلف تقسیم می کنند<span dir="ltr">.</span></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><span dir="ltr">&nbsp;</span>اما در کشور استرالیا وجه غالب پروژه های&nbsp; مقطع دکترا با حمایت های مالی دولت این کشور به انجام می رسد. به عنوان مثال میتوان به انجمن تحقیقاتی استرالیا <span dir="ltr">(ARC)</span>&nbsp; اشاره کرد<span dir="ltr">.&nbsp; </span>این مجموعه تحت حمایت دولت و با هدف بهبود کیفیت تحقیقات و کشف فرصت ها و زمینه های تحقیقاتی نوظهور به سرمایه گذاری بر روی&nbsp; تحقیقات دانشگاهی اقدام&nbsp;کرده&nbsp;و دستاوردهای آن را مورد ارزیابی قرار می دهد. این سازمان سالانه در حدود 800 میلیون دلار برای این منظور اختصاص داده و به طور عمده آن را بین دو گروه تقسیم میکند. گروه نخست تیم های تحقیقاتی کوچک هستند که به صورت مجزا از دانشگاه ها فعالیت علمی می کنند ،&nbsp;گروه دوم &nbsp;صاحبان فعالیت<span dir="ltr">&zwnj;</span>های تحقیقاتی هستند که منجر به&nbsp; برقراری ارتباط&nbsp; بین دانشگاه و صنعت می شود<span dir="ltr">.&nbsp;</span> همچنین تعدادی مراکز تحقیقات تایید شده هستند که تعریف&nbsp;پروپوزال پروژه ها&nbsp; بر عهده آنها است<span dir="ltr">.</span></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">علاوه بر این می<span dir="ltr">&zwnj;</span>توان به سازمان اجتماعی تحقیقات علمی و صنعتی استرالیا (<span dir="ltr">CSIRO</span>) <span dir="ltr">&nbsp; </span>اشاره کرد.این سازمان زیر نظر دولت استرالیا فعالیت می کند و&nbsp; یکی از اهداف آن&nbsp; تسهیل بکارگیری نتایج حاصل از تحقیقات علمی&nbsp;و کمک به صنایع استرالیا است. به &nbsp;شخصه شاهد بودم که ایمیلهایی از این سازمان ها برای دانشجویان فرستاده می شد&nbsp;و آنها را برای انجام پروژه های تعریف شده و استفاده از بورسیه های موجود ترغیب می<span dir="ltr">&zwnj;</span>کرد.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;بنابراین پروژه هایی که نیاز بالفعل کشور استرالیا هستند&nbsp; نسبت به سایر پروژه ها که در لبه علم قرار دارند، چه به لحاظ مالی و چه به لحاظ تبلیغاتی در رسانه ها و کنفرانس های علمی بیشتر مورد توجه قرار میگیرند.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>در مورد نحوه تعامل با استاد راهنما توضیح بفرمایید و اینکه ایشان چه میزان با شما &nbsp;در طی مراحل انجام پروژه همراهی&nbsp;می<span dir="ltr">&zwnj;</span>کردند؟</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;دکترای بنده&nbsp;پژوهش محور بود و سه استاد راهنما داشتم<span dir="ltr">.</span> <span dir="ltr">&nbsp;</span>دو نفر از آنها استاد صنعتی و نفر دیگر استاد اصلی&nbsp;بود که در دانشگاه محل تحصیل حضور داشت و ارتباط زیادی با ایشان داشتم<span dir="ltr">.&nbsp;</span>همچنین با یک استاد راهنمای جانبی که مشغول به تحصیل در مقطع پسا دکترا بود&nbsp;در ارتباط بودم و هر هفته با این اساتید جلسه داشتیم<span dir="ltr">.&nbsp;</span>همچنین هر دو هفته یکبار با اعضای تیم تحقیقات اصلی در دانشگاه های مختلف جلسه داشتیم. در این جلسات اعضای تیم گزارشی از پیشرفت فعالیت هایشان ارائه داده و با سایر اعضا در زمینه های کاری به بحث و تبادل نظر می پرداختند. در صورتی که یکی از اعضای تیم پیشرفت خوبی نداشت مورد بازخواست قرار می گرفت.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>ارزیابی نهایی پروژه شما به چه شکل بود و&nbsp;ارائه مقاله&nbsp; چه نقشی در آن ایفا<span dir="ltr">&zwnj; </span>میکرد؟</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">این مسئله در دانشگاه های مختلف تا حدودی متفاوت است ولی به صورت کلی ارزیابی در سه فاز صورت میگیرد. فاز اول بررسی کارهای علمی که در گذشته در موضوع مربوطه صورت گرفته&nbsp;و بیان اهداف&nbsp; ما از انجام پروژه. فاز<span dir="ltr">&nbsp;</span>دوم&nbsp;پایش استاد راهنما و تایید مستمر بودن و رضایتبخش بودن تحقیقات دانشجو. معمولا در طی سمیناری&nbsp;در سال دوم گزارش فعالیت های صورت گرفته ارائه می شود. و در نهایت پس از اتمام فرآیند انجام پروژه در سمینار نهایی، به تشریح دستاوردهای آن پرداخته رساله دکترا تحویل داده می شود.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">از جمله موارد حائز اهمیت در ارزیابی، میتوان به رعایت اخلاق حرفه ای و امانت داری در استفاده از دستاوردهای علمی دیگران، افزایش مهارت های تحقیقاتی ،<span dir="ltr">&nbsp; </span>تعامل با سایر محققین ، نحوه زمان بندی پروژه، &nbsp;یادگیری نرم افزارها و ابزارهای جدید در راستای انجام پروژه و سایر موارد نشاندهنده پیشرفت در مسیر علمی انجام پروژه اشاره کرد.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;در مورد مقالات علمی باید عرض کنم که اگرچه ارائه آنها از اهمیت زیادی برای اساتید برخوردار است، هیچگاه حاضر نیستند کیفیت را فدای کمیت کرده و مقالات ضعیف به چاپ برساند، زیرا این امر به اعتبار علمی ایشان خدشه وارد میکند. ارائه مقاله علمی به عنوان یک الزام برای پایانه دوره دکترا مطرح نیست اما در صورت نداشتن مقاله کافی، اساتید در هنگام ارزیابی نهایی حساسیت بیشتری در بررسی رساله دکترا به خرج می دهند.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>آیا بودجه ای که دانشگاه به دانشجویان دوره دکترا اختصاص میدهد جوابگوی نیازهای آنها&nbsp;هست؟</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">دانشجویانی که از بورسیه کامل برخوردار هستند به دلیل اینکه هزینه<span dir="ltr">&zwnj;</span>های جاری و شهریه دانشگاه به آنها پرداخت می شود نیازی به داشتن کار جانبی نمی<span dir="ltr">&zwnj;</span>بینند. میزان بورسیه کامل 30 هزار دلار در سال است که حتی می توان هزینه<span dir="ltr">&zwnj;</span>های زندگی خانوادگی دانشجو را هم در سطح قابل قبولی&nbsp; پوشش دهد. در مقابل، دانشجویانی که از بورسیه استفاده نمی کنند یا بورسیه آنها ناقص است غالباً برای امرار معاش نیازمند کار جانبی هستند.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>تا چه اندازه تجربیاتی را که در دوره تحصیل خارج از کشور کسب کرده اید، متناسب با نیاز امروز جامعه می بینید؟</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">پروژه های دکترا غالباً به جزئیات یک موضوع علمی خاص می<span dir="ltr">&zwnj;</span>پردازند.&nbsp;شاید امکان &nbsp;استفاده مستقیم از نتایج تحقیقات فراهم نباشد اما دستاوردهای جانبی دیگری در خلال این دوره حاصل میشود که میتواند در آینده ی شغلی مورد استفاده قرار بگیرد. مواردی مانند تجربه انجام تحقیق به صورت مستقیم، مدیریت پروژه و تجربه کار تیمی می<span dir="ltr">&zwnj;</span>تواند در فضای کاری فرد و پروژه ها، &nbsp;بسیار مورد استفاده قرار گرفته و مثمر ثمر باشد.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong><span>&middot;<span>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span>در پایان اگر نکته خاصی باقیمانده لطفاً اشاره بفرمایید.</strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">فکر می کنم خالی از لطف نیست اگر به آمارهایی از یکی از مجلات اقتصادی استرالیا اشاه کنم که در آن به نقشه فارغ التحصیلان دانشگاهی در اقتصاد استرالیا اشاره می کند . به گفته این نشریه، در ازای ورود هر هزار دانشجوی فارغ التحصیل دانشگاهی به &nbsp;بازار کار، 120 فرصت شغلی جدید برای افراد بدون مدارک دانشگاهی ایجاد میشود.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">همچنین در بازه زمانی بین سال 2014 تا 2015 میلادی ، مزد کارگران بدون مدرک دانشگاهی در اثر ورود فارغ التحصیلان دانشگاهی به بازار کار به میزان 48 میلیارد دلار افزایش پیدا کرد. این آمارها از اهمیت بالای فارغ التحصیلان دانشگاهی در اقتصاد استرالیا خبر می دهد. در صورتی که ما نیز نگاه خود را نسبت به نقش محوری دانش در رشد اقتصادی کشور اصلاح کنیم، قادر خواهیم بود، کیفیت زندگی شهروندان را از این مسیر ارتقا ببخشیم.</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl"><strong>*گروه اقتصادی برهان، مصاحبه&zwnj;گر: <span style="widows: 2; text-transform: none; background-color: rgb(255,255,255); font-style: normal; text-indent: 0px; display: inline !important; font-family: Tahoma, sans-serif, Arial, Helvetica; white-space: pre-wrap; orphans: 2; float: none; letter-spacing: normal; color: rgb(0,0,0); font-size: 13px; font-weight: normal; word-spacing: 0px; font-variant-ligatures: normal; font-variant-caps: normal; -webkit-text-stroke-width: 0px; text-decoration-style: initial; text-decoration-color: initial">سینا واسعی/انتهای متن/</span></strong></div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div><div dir="rtl">&nbsp;</div>